Fling 15
தீரனின் பிடிவாதமான செயலுக்குப் பிறகு, அகலிகா சோர்வு மற்றும் குற்ற உணர்ச்சியின் பாரத்துடன் கட்டிலில் இருந்து எழுந்தாள். அந்த அறையே மிகவும் நிசப்தமாக இருந்தது.
இருவரும் வெகு நேரம் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.
அகலிகாவின் உடைகள் கலைந்திருந்தது; கண்களில் வழிந்த கண்ணீரும், மனதின் ஆழத்தில் பற்றியெரிந்த கோபமும் கலந்திருந்தன.
“ஏன் இப்படிப் பண்ணுனீங்க? நான் உங்ககிட்ட எவ்ளோ முறை என் நிலையை பத்தி எடுத்து சொன்னேன். அது எல்லாம் கேட்டும் கூட என்னை நீங்க…” என்று வார்த்தைகள் வராமல் அவனை ஏறிட்டவள்…. “என் விருப்பத்தை மதிக்கவே இல்லையா? ” என்றாள்.
அவளது குரல் உடைந்து, தொண்டையில் அடைத்துக் கொண்டது. முகேஷை ஏமாற்றிய அந்தத் துரோகத்தின் சுமை அவளது ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் தெரிந்தது.
தீரன் சாதாரணமாக எழுந்து உடையை சரிசெய்து கொண்டான். அவனது தோற்றத்தில், நிகழ்ந்தது குறித்து எந்தவிதமான குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லை. அவன் ஒரு நிமிடம் அவளை உற்றுப் பார்த்தான். நேற்று இரவு, அவனது பிடிவாதமான பேச்சுகளுக்கு எதிராக அவள் வாய்மொழியாக மறுத்த போதும், அவனது நெருக்கத்திற்கு அவள் கொடுத்த உடல் ரீதியான மெல்லிய எதிர்வினைகள், இப்போதைய இந்தக் கண்ணீர் நாடகத்திற்கு முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருந்தது. இந்த முரண்பாடு தீரனுக்குள் ஒரு குழப்பத்தை உருவாக்கியது.
“ஏன் இப்படிப் பண்ணுனியானு கேட்கிறியா? இதுக்கு முன்னாடியே என்கூடத் தானே உனக்கு முதல் முறை எல்லாமே நடந்தது? இப்போ என்ன புதுசா, உனக்குப் பிடிக்காதது போல அழற? ‘Don’t be dramatic, அகலிகா .’ உன்னை நீயே நியப்படுத்திக்க உனக்குத் தேவை இந்தக் கண்ணீர். எனக்கு உன்னோட கண்ணீர் தேவை இல்லை.. எனக்கு நீ தான் வேணும்,” என்று அவளைக் கிண்டல் செய்தான்.
தீரனின் இந்தச் சுடுசொற்கள் அகலிகாவின் இதயத்தைக் குத்தின. அவள் நேற்றிரவு அனுபவித்த வலியைவிட, இப்போது அவனது ஏளனம் அதிக வலி கொடுத்தது. அவள் கண்களில் நீர் இன்னும் வேகமாகக் கொட்டியது.
“ஆமாம்! நான் பண்ணினது தப்புதான்! அன்னைக்கும் நான் மனசு சரியில்லாம , ஒரு குழப்ப நிலையில இருந்தேன். ஆனா இப்போ உங்க நிர்பந்தத்தில் இருந்தேன். நீங்களும் தப்புத்தானே? உங்கள கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போற ரியாவோட நிலைமை என்ன? நீங்க இப்படி ஒருத்தரை ‘Blackmail’ பண்ணி, உங்களோட இருக்க வச்சிருக்கிறது நியாயமா?” என்று கோபத்துடன் பதிலடி கொடுத்தாள் அகலிகா. அவளது குரலில் இருந்த கோபம், அவளது குற்ற உணர்ச்சியை மறைக்கச் செய்யும் ஒரு கவசமாக இருந்தது.
தீரன் சட்டென்று ஆவேசமானான். அவளது அருகில் நெருங்கி வந்தவன், அவளது தோள்களைப் பற்றினான். “ஓ! நீ ரியாவுக்காகப் பேசுறியா? நான் ‘Commitment’-ல இருக்கிறதைப் பற்றிப் பேசுறேன் . உனக்கும் முகேஷுக்கும் கல்யாணம் ஆகப் போகுது. அன்னைக்கு நீ என்கிட்டே சொன்ன அவினாஷ் கதை எவ்வளவு உண்மை? என்னை ஒரு ‘ஃபிலிங்’ ஆக்கின நீ, இப்போ நியாய தர்மத்தை பற்றிப் பேசுறியா?” என்று கேட்டான்.
அவன் முகத்தில் தெரிந்த உண்மையான கோபம், நேற்றிரவு அவள் சம்மதம் சொல்லாமல் இருந்தாலும், அவனது வார்த்தைகளுக்கு எதிராக அவள் திமிறாமல் கட்டுப்பட்டு நின்ற அந்தச் செயல் அவனைக் குழப்பியது. அவள் உண்மையிலேயே தன்னை மறுக்கிறாளா, அல்லது தன் திருமணத்திற்காகப் பயப்படுகிறாளா? அவள் ஏன் இவ்வளவு குற்ற உணர்ச்சியில் தவிக்கிறாள்? என்று எதுவும் புரியவில்லை தீரனுக்கு.
அகலிகா அவனைப் பார்த்தாள். அவனது கோபம் நியாயமானதுதான் என்று அவள் மனதுக்குப் புரிந்தது. ஆனால், அவனது மிரட்டல் நியாயமில்லை.
“என் கதையில் உள்ள உண்மை உங்களுக்கும் தேவையில்லாதது. நான் முகேஷை ஏமாத்த விரும்பலை. ஆனா, நீங்க என்னை மிரட்டி, என் நிலைமையைப் பயன்படுத்தி, என்னைக் கட்டாயப்படுத்துறீங்க!” என்று அழுதாள்.
தீரன் பெருமூச்சு விட்டான். அவளை விட்டு விலகிச் சுவரில் சாய்ந்தான். அவனது முகம் இப்போதும் குழப்பத்துடனும் பிடிவாதத்துடனும் இருந்தது.
“உன் பயம் எனக்குப் புரியுது. முகேஷை ஏமாத்துறதுல உனக்குக் குற்ற உணர்ச்சி இருக்கு. ஆனா, எனக்கு வேண்டியது, நீ என்னோட இருக்கணும். நீ என்னை விட்டு ஓடிப் போனதுதான் இந்தக் கோபத்துக்குக் காரணம். நீ உன் கல்யாணத்தை முடிச்சுக்கோ. ஆனா, அதுவரைக்கும் நீ என் பேச்சைக் கேட்கணும். ‘No arguments.'” என்று தனது முடிவை உறுதியாகத் தெரிவித்தான்.
அவள் வலியோடு திறனை ஏறிட்டாள். அவளிடம் வந்தவன் அகலிகாவின் முகத்தை தன் உள்ளங்கைக்குள் ஏந்தினான். அவளது கண்ணீரைத் துடைத்தான். “அகலிகா, நேத்து நைட் நீ என்னைத் தள்ளி விடலையே? நீ என்னோட நெருக்கத்தைப் பத்தி அழுதாலும், உன் உடல் எனக்கு ஒத்துழைச்சதே? அது ஏன்? என்னை விடுன்னு சொன்ன உன் வாய், ஏன் உன் உடம்புக்குக் கட்டளை இடலை? இதுதான் என்னைக் குழப்புது. உனக்கு என்னை பிடிக்கும்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும் … ஆனா இந்தச் சூழ்நிலை உன்னைத் தடுக்குது.” என்றான்.
அகலிகாவால் தீரனின் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் தலையை குனிந்து கொண்டாள் . நேற்றிரவு தீரனுடனான ஒவ்வொரு அசைவும் அவள் மனதைச் சுட்டெரித்தது. அவள் முகேஷுக்கும் செய்த துரோகத்தை நினைத்துத் தவித்தாள். தீரனின் பிடிக்குள் இருக்கும்போது, அவள் தன்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை என்பது அவளது பலவீனம்.
“நான்.. நான் எதுவுமே சொல்ல விரும்பலை,” என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள். இதுவே அவனது கேள்விகளுக்கான பதில் என்று தீரன் புரிந்துகொண்டான். அவனது பிடிவாதம் இப்போது மேலும் அதிகமானது.
“சரி. நீ மௌனமா இருந்தா, நீ எனக்குக் கட்டுப்படுறன்னு அர்த்தம். நான் உனக்கு ஒரு கண்டிஷன் போடுறேன். நீ என் ‘ஃபிலிங்’ மூலமா கிடைச்ச உறவு இல்ல. நீ என் ‘அசைக்க முடியாத உரிமை’ உன்னை நான் அப்படி தான் பாக்குறேன் டி.. என்னை ஏன் நீ புடிஞ்சுக்கவே மாட்டேங்குற..” என்றான் விரக்தியாக.
அகலிகா அவனிடம் பேசுவதில் எந்தப் பயனும் இல்லை என்று உணர்ந்து, மௌனமாகத் தனது உடைமைகளைச் சரி செய்தாள். இந்த அமைதி, அவள் தன்னுடைய துயரத்தை வெளியே சொல்ல முடியாத ஒரு தற்காலிகச் சமாதானம் என்பதைத் தீரன் அறிந்திருந்தான்.
நேரம் அதிகாலை ஆனது. விடியற்காலை 4:30 மணி.
அகலிகா கிளம்பத் தயாரானாள். அவள் பார்வதிக்குத் தெரியாமல் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும். அவள் மனதின் பாரம், இரவின் களைப்பு அவளது முகத்தில் அப்பிக் கிடந்தது.
“நான் உன்னை உன் வீட்டில் கொண்டு விடுகிறேன்,” என்றான் தீரன். அவன் கார் சாவியை எடுத்தான்.
அகலிகா அவனை மறுக்கவில்லை. அந்த நேரத்தில் தனியாக செல்ல அவள் விரும்பவில்லை. சோர்விழந்த உடலும் , மனமும் இப்பொது அமைதியான உறக்கத்தையே விரும்பியது. இந்த திறனுடன் செல்வது தான் சரி என்று தோன்றியது. இருந்தும் அவனுடன் செல்லவும் மனமில்லாமல் அவளது குற்ற உணர்ச்சியும், பயமும் அவளை மௌனமாக இருக்க வைத்தது.
தீரன் தன் காரில், அகலிகாவை ஏற்றிக்கொண்டு அவள் தங்கியிருந்த வீட்டின் அருகில் வந்து காரைநிறுத்தினான். அந்த அதிகாலைப் பொழுதில் தெருக்கள் அமைதியாக இருந்தன. அகலிகா மாஸ்க்கை அணிந்து கொண்டாள். ஏற்கனவே உதட்டில் இருந்த காயம், இரவு முழுவதும் அவள் இதழை விடாமல் தீரன் இம்சித்ததில் இன்னும் கொஞ்சம் வீங்கிப்போய் இருந்தது.
அவள் காரை விட்டு இறங்கும்போது, தீரன் அவளை ஆழ்ந்து பார்த்தான். எந்த வார்த்தையும் பேசவில்லை. அவளது கண்களில் இருந்த வலியை அவன் கண்டான். ஆனால், அவனது பிடிவாதம் அதை ஏற்க மறைத்தது. அவனது குழப்பம் இன்னும் தீரவில்லை. ‘ஏன் இவள் இவ்வளவு துயரத்தில் இருக்கிறாள்? நான் அவளைத் தொட்டது பிடிக்கவில்லையா? அல்லது முகேஷ்க்கு துரோகம் செய்ரோம்னு குற்ற உணர்ச்சியா?’ எதுவுமே புரியலையே.. ” என்று யோசித்தவன் . அகலிகா அவனை பார்ப்பதை கவனித்தான்
அகலிகா தீரனின் விழிகளைப் பார்த்து மௌனமாகத் தலை அசைத்து, கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியேறினாள். அவள் மெதுவாக வீட்டுக்குள் சென்றுவிட…
அவள் வீட்டையே வெறித்துக்கொண்டு இருந்த தீரன் காரை ஸ்டார்ட் செய்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பி இருந்தான்.
உள்ளே வந்த அகலிகா தனது படுக்கைக்குச் சென்று சத்தமில்லாமல் பார்வதியின் தூக்கம் கலையாதவாறு படுத்துக்கொண்டாள். அவளது இதயம் மிகவும் பாரமாக இருந்தது. அப்படியே கண் மூடி படுத்தவள் இரவு முழுதும் தூங்காத களைப்பில் தன்னையும் அறியாமல் உறங்கி விட்டாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து, பார்வதி கண்விழித்தபோது, அகலிகா வழக்கம்போல் அவள் கட்டிலில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தாள்.
அகலிகாவின் முகம் தூக்கத்திலும் சோர்வாகவும், குழப்பத்தோடும் இருப்பது போல அவளுக்கு தோன்றியது. அகலிகாவின் அருகில் கட்டிலில் வந்து அமர்ந்த பார்வதி. அவள் கலைந்த கேசத்தை சரி செய்தவள் போர்வையை நன்கு போர்த்திவிட்டு குளிக்க சென்றாள் .
அகலிகாவின் மனம், தீரனின் மிரட்டலின் பிடியிலும், குற்ற உணர்ச்சியின் வலையிலும் சிக்கி, நிம்மதி இல்லாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது மனதின் யுத்தம் இனிதான் ஆரம்பமாகப் போகிறது..
