Fling – 16
அகலிகா வழக்கம் போலத் தன் ஐ.டி. வேலைக்குக் கிளம்பினாள். நேற்று இரவு தீரனுடன் நடந்த சம்பவங்கள், அவனது மிரட்டல் மற்றும் முரட்டுத்தனமான நெருக்கம் ஆகியவற்றை நினைத்து அவள் உடல் மற்றும் மனதளவில் மிகவும் சோர்வாக இருந்தாள்.
ஒரு பக்கம் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமண ஏற்பாடுகள் அவளைச் சூழ்ந்தந்திருக்க…, மற்றொரு பக்கம் தீரனின் தொடர்ச்சியான தொல்லைகள் அவளது நிம்மதியை முழுவதுமாகக் குலைத்திருந்தன.
ஒவ்வொரு கணமும் அவள் இதயத்தில் குற்ற உணர்ச்சியும், எதிர்வரும் ஆபத்து குறித்த பயமும் குடிகொண்டிருந்தன. அவனை எப்படி சமாளிப்பது. அவனிடம் இருந்து தன்னை எப்படி மொத்தமாக மீட்பது என்ற யோசனை ஒரு பக்கம் அவள் மனதை விடாமல் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டு இருந்தது
அவள் அலுவலகம் வந்து, தனது இருக்கையில் அமர்ந்து வேலை செய்ய ஆரம்பித்த சில நிமிடங்களில், அவளது மேலாளர் வந்து, “அகலிகா! முகேஷ் சார் உன்னைக் கூப்பிடுறார். உடனே அவரோட கேபினுக்குப் போங்க,” என்றார்.
மேலாளரின் குரலில் ஒருவித பரபரப்பும் எதிர்பார்ப்பும் தொனித்தது. முகேஷ் அவளுக்கு பாஸ் இங்கே.. அவனுக்கு கீழ் தான் அகலிகா வேலைசெய்கிறாள்.
முகேஷ் அழைத்ததும் அவள் தயக்கத்துடனும் பதற்றத்துடனும் உள்ளே சென்றாள். அங்கே, அவள் சற்றும் எதிர்பாராத ஒரு செய்தி காத்திருந்தது
—
அது அதிர்ச்சியளிக்கும் வகையில் எதிர்பாராத செய்தி அல்ல…, மாறாக, தீரன் பின்னிய வலையின் அடுத்த சிக்கலில் தான் மாட்டிக்கொண்டது போல உணர்ந்தாள்.
“அகலிகா! உனக்கு ஒரு ‘Big News’!” என்று முகேஷ் உற்சாகத்துடன் அவளை வரவேற்றான். அவனது முகம் பிரகாசமாக இருந்தது. “உன் திறமைக்காக அடுத்து உனக்கு ‘Promotion’ வந்திருக்கு. அதுமட்டும் இல்லாம, நம்ம ‘AD டெக்னாலஜிஸ்’ கூடச் சேர்ந்து நம்ம கம்பெனி செய்யப்போற புதுப் ‘Project’-க்காக, நீ நாளைக்கே லண்டன் போகணும்!” என்று முகேஷ் அகலிகாவின் திறமைக்கு கிடைத்த அங்கீகாரமாகவும், அவன் கம்பெனியில் வேலை செய்யும் அகலிகாவுக்கு கிடைத்த இந்த ப்ரோமோஷன் அவன் கம்பெனியை முக்கிய வேலைகளுக்கு கட்டத்திற்கு எடுத்து செல்வது போலவும் உணர்ந்தான். இதை விட அவன் பியானசேவின் திறமையை நினைத்து பெருமை கொண்டவன் அவளிடம் இந்த செய்தியை சொல்லும்போது அந்த அறையே அதிரும்படி கிட்டத்தட்ட கத்திக் கொண்டிருந்தான். இது அவளது வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய திருப்பம் என்று அவன் நம்பினான்.
முகேஷின் இந்த வார்த்தைகள் அகலிகாவைப் பெரும் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தவில்லை; மாறாக, ஒரு கொடூரமான உண்மையை அவளுக்கு உணர்த்தின. அவள் இத்தனை நாட்களாக எந்தவிதமான அங்கீகாரமும் இல்லாமல், வெறும் சராசரி ப்ரொக்ராமர் என்ற நிலையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள்.
எந்தவொரு அதிகாரப்பூர்வமான மதிப்பீடும், நேர்காணலும் இல்லாமல், இவ்வளவு பெரிய பதவி உயர்வு—அதுவும் நிறுவனத்தின் ஒரு முக்கியமான, வெளிநாட்டுப் பொறுப்பு—அதுவும் ‘AD டெக்னாலஜிஸ்’ உடன் இணைந்து, லண்டனுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற இந்தத் திடீர் முடிவு, அவளுக்குச் சற்றும் புரிபடவில்லை.
‘AD டெக்னாலஜிஸ்’ நிறுவனத்தின் சி.இ.ஓ., ஆதித்ய தீரன் தான் என்பது அவளுக்கு சமீபத்தில் தான் தெரியும். முகேஷும், தீரனும் நெருங்கிய வர்த்தகப் பங்காளிகள். இருவரும் இந்தத் திட்டத்தில் இணைந்து செயல்படப் போகிறார்கள்.
திடீரென்று எல்லாமே அவளுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது. இது பதவி உயர்வு அல்ல. இது, அவள் வேறு எங்கும் ஓடிவிடாமல், தன்னைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் நிரந்தரமாக வைத்துக் கொள்வதற்கான தீரனின் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை. முகேஷ் மூலம் தனக்கு வேலை மாற்றம் கொடுத்து, தன்னைத் தன் இஷ்டப்படி, கண்காணிக்கப்பட்ட ஓர் ஊழியராக வைத்துக்கொண்டு, தன்னைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் தீரன் திட்டமிட்டு இருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டாள். இந்த வலை அவளை மூச்சுத் திணறச் செய்தது.
“சாரி முகேஷ். எனக்கு இப்போ கொஞ்சம் உடம்பு சரியில்லை. நீ சொல்ற நியூஸ் ஷாக்கிங் அஹ் இருக்கு. நான் அப்புறமா வந்து பேசறேன்,” என்று சொல்லிவிட்டு, வேகமாக அங்கிருந்து வெளியேறினாள். அவளது முகம் வெளிறிப் போயிருந்தது.
அவள் சென்றது நேராக ‘AD டெக்னாலஜிஸ்’ அலுவலகம் அமைந்துள்ள இடத்திற்குத்தான். அதுவும் அவர்கள் அலுவலக வளாகத்திற்குள்ளேயே, ஒரு தனி பிரிவில் இருந்தது. அவள் தீரனின் CEO கேபின்-ன் கதவைத் தட்டாமல், வேகமாகவும் ஆத்திரத்துடனும் உள்ளே நுழைந்தாள்.
இங்கு வேலை விஷயமாக எத்தனையோ முறை வந்திருக்கிறாள். ஆனால், அப்போது தீரனின் பெயர் மட்டுமே.. அதுவும் ceo வாக தெரிந்து வைத்திருந்தாள். அவனை ஒரு முறை கூட இங்கு அவள் பார்த்ததே இல்லை. இதுவே ஒரு ceo வாக தீரனை சந்திக்கும் முதல் தருணம்.
அங்கே, தீரன் மிகவும் விலையுயர்ந்த, நேர்த்தியான கோட்-சூட்டில், தனது உயர் இருக்கையில் கம்பீரத்துடன் அமர்ந்திருந்தான். அவன் அமர்ந்திருந்த பாவனையில் அசாத்தியமான அதிகாரம் இருந்தது. அவள் வருவதை எதிர்பார்த்தது போலவே, அவள் வந்ததை பற்றிச் சற்றும் கவலைப்படாமல், ஏதோ ஒரு முக்கியமான ஃபைலைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
மூச்சு வாங்க கோபமாக நின்று இருந்தாள் அகலிகா
அவளது கோபத்தைப் பார்த்து தீரன் ரசிப்பது போல் இருந்தது.
“வெல்கம் அகலிகா, முகேஷ் உன்கிட்டே எல்லா விவரமும் சொல்லிருப்பான்னு நினைக்கிறேன். நீ இங்க வந்த வேகத்துலயே புரிஞ்சுக்கிட்டேன்”என்று அவளைத் திரும்பிப் பார்க்காமலேயே, திமிராகப் பேசினான் தீரன். அவன் குரலில், தான் வெற்றி பெற்றுவிட்டதற்கான ஆணவம் நிரம்பியிருந்தது.
“இது என்ன புது விளையாட்டு? என்னோட ‘Job’-ல ஏன் தலையிடுறீங்க? இது பதவி உயர்வு இல்லை, என்னை மிரட்டுறீங்க! லண்டன் போகணும்னு ஏன் என்னைக் கட்டாயப்படுத்துறீங்க?” என்று ஆத்திரத்துடன் கேட்டாள் அகலிகா. கோபமாக அவனிடம் பேசினாலும் உள்ளுக்குள் ஏற்பட்ட நடுக்கம் அவளை அசைத்துப் பார்த்தது.
தீரன் இப்போது நிதானமாகத் திரும்பினான். அவன் கண்களில் கோபமில்லை, ஆனால் அதற்கு மாறாக பிடிவாதம் தெரிந்தது.
“நான் மிரட்டல அஹி. உனக்கு நான் ‘Promotion’ கொடுத்திருக்கேன். என் ‘Company’-ல வேலை செய்ய உனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்திருக்கேன். இது உன் திறமைக்குக் கிடைச்ச அங்கீகாரம். நீ என்கூட லண்டன் வந்தே ஆகணும்,” என்ற அதிகாரத் தொனியில் சொன்னான்.
“இந்தியாவுல இருந்தா நீ என்னை விட்டு ஓடிடுவன்னு தெரியும். நீ முகேஷ்க்கு கீழ தினம் வேலை செய்துட்டு என்கூட உன்னால பிரீயா இருக்க முடியாது. என் கண்ணுக்கு முன்னாடி நீ இருந்தா, நீ முகேஷை ஏமாத்துற குற்ற உணர்ச்சியில இருந்து சீக்கிரம் வெளிய வரலாம். உன்னோட பாதுகாப்புக்காகத் தான் நான் இதைச் செய்யறேன்.” என்றான்.
“வர முடியாது! நான் என்னோட வேலைய இங்கேயே பார்த்துக்குறேன். உங்க மிரட்டல்… இதுக்கெல்லாம் நான் பயப்பட மாட்டேன்,” என்று மறுத்தாள்.
தீரன் தன் நாற்காலியில் சாய்ந்தான். நிதானமாக ஒரு காகிதத்தை எடுத்துப் புரட்டினான். “பயப்படலையா? முகேஷ் கிட்ட உண்மையைச் சொல்லட்டுமா? நீ ஒரு ஏமாத்துக்காரி. உனக்கும் எனக்கும் நடந்த அந்த ஒரு ராத்திரி பத்தி அவன்கிட்டத் தெளிவாச் சொல்லட்டுமா? இல்ல, உன் முன்னாள் காதலன் அவினாஷ் பத்தி சொல்லாட்டுமா ?” என்று அவன் ஆரம்பிப்பதற்குள்,
“போதும்! நிறுத்துங்க! நான் வர மாட்டேன்!” என்று அகலிகா கத்தினாள். அவளது கண்களில் மீண்டும் நீர் திரண்டது. அவனது மிரட்டல் அவளை பொறுமை இழக்க செய்திருந்தது
சரியாக அந்த நேரத்தில், தீரனின் அறைக்கதவு தட்டப்பட்டு, முகேஷ் கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். அகலிகாவின் முகத்தை பார்த்ததும் முகேஷின் முகம் குழப்பத்துடன் இருந்தது.
