விக்கி, “அம்மா, உங்க மகன் நான் தான்!” என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்து, சிவகாமியைக் கட்டிக் கொண்டான்.
விக்கியைக் கட்டிய சிவகாமி, இது உண்மைதானா என்பது போல ஆதியைப் பார்த்தார். ஆதி, “இது நிஜம் தான், விக்கி உங்கள் மகன் தான்,” என்பதை ஒரே கண் அசைவில் சிவகாமிக்கு உணர்த்தினான்.
சிவகாமியின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. விக்கியைக் கட்டி அணைத்து, ஆசை தீர முத்தம் கொடுத்தவர், வேதாச்சலத்திடமும் மற்றவர்களிடமும் தன் மகன் கிடைத்துவிட்டான் என்று சொல்லிச் சந்தோஷப்பட்டார்.
ஒருவழியாக சங்கவி துர்காவுக்கு எதிராகச் செய்ய நினைத்ததை ஆதி தடுத்து நிறுத்திய நிம்மதியில் அவன் இருக்க, மற்றவர்கள் சிவகாமியின் சந்தோஷத்தைப் பார்த்து ஆறுதல் அடைந்தனர்.
கதிர் மற்றும் கீர்த்தி ஒரு ஓரமாக உட்கார்ந்து புதுமணத் தம்பதிகள் போலப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.
விக்கி, தன் குடும்பம் கிடைத்த சந்தோஷத்தில், சிவகாமி-வேதாச்சலத்திடம் நிலானியை அறிமுகம் செய்து வைத்து, அவர்கள் ஆசீர்வாதம் வாங்கினான்.
விசாலாட்சியும், வேங்கடாச்சலமும் மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து, புதுமணத் தம்பதிகளுக்குச் செய்ய வேண்டிய சடங்குகளுக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்தனர்.
அப்போது ஆதியிடம் வந்த துரையும், கனகாவும், “ஆதி, ராதாவைச் சந்தோஷ் கடத்திட்டுப் போயிருக்கான். சங்கவியும் இல்லை. அவன் சங்கவி பேச்சைக் கேட்டு என் பொண்ணுக்கு ஏதாவது செஞ்சுருவானோன்னு பயமா இருக்கு,” என்று கவலையுடன் கேட்டனர்.
ஆதி துரையிடம், “மாமா, நான் சொல்றதைக் கொஞ்சம் அமைதியாக் கேளுங்க,” என்று சொல்லி, தன் போனில் ராதாவின் கழுத்தில் சந்தோஷ் தாலி கட்டும் சிசிடிவி வீடியோவைப் போட்டுக் காட்டினான். “அங்கிள், சந்தோஷ் சங்கவிக்காக ராதாவைக் கூட்டிட்டுப் போகலை. அவங்க ரெண்டு பேரும் மண்டபத்துக்கு வெளியிலதான் இருக்காங்க. சந்தோஷ் ராதாவை வலுக்கட்டாயமா கூட்டிட்டுப் போகும்போதே, என் ஆட்களை வச்சு அவங்களைப் பின் தொடரச் சொல்லிட்டேன்.”
“சந்தோஷ் ராதாவை வேற எங்கேயும் கூட்டிட்டுப் போகலை. அவகூடப் பேசத்தான் கூட்டிட்டுப் போயிருக்கான். சங்கவியை சமாளிக்க வழி தெரியாம இருந்தப்ப, சந்தோஷ் ராதாவைக் கூட்டிட்டுப் போன வீடியோவைப் பார்த்தேன். அதை வச்சுத்தான் சங்கவியைக் குழப்பணும்னு இப்படிப் பொய் சொன்னேன். சந்தோஷுக்கும் சங்கவிக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை,” என்றான் ஆதி.
ஒருபக்கம் சங்கவியால் சந்தோஷ் ராதாவைக் கடத்தவில்லை என்ற நிம்மதி வந்தாலும், மறுபக்கம் ராதா கழுத்தில் திடீர்னு சந்தோஷ் தாலி கட்டியதைக் கேட்டு துரைக்கு அவன் மேல் கோபம் வந்தது.
ஆதி காட்டிய வீடியோவை முத்துவிடமும் கமலாவிடமும் காட்டி, துரை, “இதுக்கு நீ என்ன சொல்லப் போற?” என்று கேட்டார்.
“என் மகன் செய்தது பெரிய தப்புதான். கண்டிப்பா அதுக்கு அவன் தண்டனை அனுபவிக்கணும். ஆனா அதுக்கு முன்னாடி, அவங்க ரெண்டு பேரையும் கூப்பிட்டுப் பேசிட்டு அப்புறம் என்னன்னு முடிவு பண்ணலாம்,” என்று முத்து துரையைச் சமாதானம் செய்யப் பார்த்தார்.
துரையின் கோபம் குறையாதது தெரிந்ததும், முத்து எதுவும் பேசாமல் சந்தோஷ்க்குப் போன் செய்து, உடனே மண்டபத்துக்கு வரச் சொன்னார்.
சந்தோஷ் தயங்கி, “அப்பா…” என்று இழுக்க, “எல்லா விஷயமும் எங்களுக்குத் தெரியும். நீ என் மருமகளைக் கூட்டிட்டு உள்ளே வா சந்தோஷ்,” என்று அவர் சொன்னார்.
“சரி அப்பா, வரேன்,” என்று சொல்லி போனை வைத்த சந்தோஷ், பக்கத்தில் கோபமாக உட்கார்ந்திருந்த ராதாவைப் பார்த்து, “ராதா, நான் செஞ்சது தப்புதான். ஆனா அதுக்கு நீதான் முழு காரணம். இப்போ எல்லாருக்கும் நம்ம கல்யாணம் தெரிஞ்சு போச்சு. அவங்க முன்னாடி வந்து நீ என்ன சொன்னாலும் நான் கட்டுப்படுறேன். என்ன மன்னிச்சுரு ராதா,” என்று அவள் கையைப் பிடித்துக் கெஞ்சினான்.
அவன் கையை உதறிவிட்டு, கார் கதவைத் திறந்து கொண்டு ராதா மண்டபத்துக்குள் சென்றாள். சந்தோஷ்ம் அவளை எப்படிச் சமாதானம் செய்வது என்று தெரியாமல் அவள் பின்னாலேயே தயங்கி உள்ளே வந்தான். அவர்கள் இருவரும் உள்ளே வந்ததும், எல்லோர் பார்வையும் அவர்கள் மேல் தான் இருந்தது.
தயங்கியபடி வந்து நின்ற சந்தோஷ்-ராதாவைப் பார்த்த கனகா, நேராகச் சந்தோஷ்இடம் போய், “ஏன் தம்பி, என் பொண்ணு கழுத்துல தாலி கட்ட என்னையே வழி கேட்க வச்சு கூட்டிட்டுப் போயிட்டியே! இதுதான் கிராமத்துல வளர்ந்த லட்சணமா? நம்ம சொந்தங்களை இப்படித்தான் அவமானப்படுத்துறதா? எங்க அண்ணனும் அண்ணியும் உன்னைப் பெத்தவங்க, அவங்க இப்போ எல்லார் முன்னாடியும் தலை குனிஞ்சு நிற்கிறாங்க,” என்று வருத்தத்துடன் பேசினார்.
அவரை நிமிர்ந்து பார்க்க முடியாமல் சந்தோஷ், “என்னை மன்னிச்சிருங்க அத்தை,” என்று சொன்னான். “அப்போ உரிமையா அத்தைன்னு கூப்பிடச் சொன்னேன். ஆனா இப்போ என் பொண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு உரிமையோட அத்தைன்னு கூப்பிடுற,” என்று கனகா விரக்தியாகச் சிரித்தார்.
அருகில் கோபமாக நின்றிருந்த துரை சந்தோஷ்ஐ முறைத்துக் கொண்டே, “என் பொண்ணுக்குக் கல்யாணம்னு பத்திரிகை கொடுத்தப்பவே நீ என் பொண்ணை விரும்புறதா சொன்னே. அவளும் உன்னைக் காதலிக்கிறான்னு சொன்னே. அப்போ ஏன் என் பொண்ணு கழுத்துல இப்படித் திடீர்னு தாலி கட்டணும்? என் பொண்ணு உண்மையாவே உன்னைக் காதலிக்கலையா? நீ பொய் சொன்னியா?” என்று துரை சந்தோஷ்ஐ அடிக்கக் கையை ஓங்கிக் கொண்டு வந்தார்.
துரை தன்னை அடிப்பது சரிதான் என்று சந்தோஷ் கண்ணை மூடிக் கொண்டான். அப்போது ‘பளார்’ என்ற சத்தம் கேட்டது. ஆனால் அடி தன் கன்னத்தில் விழவில்லை என்பதை உணர்ந்தவன், கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது, அவன் முன்பு நின்று, சந்தோஷ்இற்கு விழ வேண்டிய அடியை ராதா வாங்கி இருந்தாள்.
துரை இத்தனை வருடங்களில் தன் மகள்களை ஒருபோதும் அடித்ததில்லை. ஆனால் இப்போது அடித்துவிட்டோமே என்று வருத்தப்பட்டவர், ராதாவைப் பார்த்து, “இவனுக்காக ஏன் நீ குறுக்க வந்து காப்பாத்துற?” என்று கேட்டார். ராதா துரையிடம், “அப்பா, தப்பு அவர் மேல இல்லை, என் மேல தான். அவர் திடீர்னு தாலி கட்டியதுக்குக் காரணமே நான் தான்,” என்றாள்.
அவள் சொன்னதைக் கேட்டு ராதாவிடம் வந்த சந்தோஷ்இன் அப்பா முத்து, “என்ன கண்ணு ராதா சொல்ற? என் மகன் தானே உனக்குத் தாலி கட்டினான்? நீ அதிர்ச்சியா அவனைப் பார்த்துட்டு இருந்ததை நாங்க வீடியோவுல பார்த்தோமே!” என்றார்.
ராதாவிடம் வந்த முத்து, “என் பையன் தப்பு செஞ்சிருந்தா கண்டிப்பா தண்டனை அனுபவிக்கணும். அவன் உன்னை மிரட்டினானா? சொல்லு,” என்று மகனுக்குச் சாதகமாகப் பேசாமல் ராதாவுக்கே ஆதரவு தெரிவித்தார்.
ராதா துரையையும், முத்துவையும் பார்த்து, “‘விளையாட்டு வினையாகும்னு’ சொல்லுவாங்களே, அது என் வாழ்க்கையில் உண்மையா போச்சு. நான் சும்மா விளையாட்டுக்குச் செஞ்ச காரியம், இப்போ என்னையும் சந்தோஷையும் உங்க முன்னாடி குற்றவாளியா நிறுத்தியிருக்கு,” என்றாள்.
ராதாவிடம் வந்த கனகா, “என்ன ராதா சொல்ற?” என்று கேட்டார். ராதா துரையிடம், “அம்மா, நான் எனக்கும் கதிர் மாமாவுக்கும் கல்யாணம்னு சொல்லிச் சந்தோஷ்ஐ வெறுப்பேத்தினேன். என்னை நீ கல்யாணம் பண்ண முடியாதுன்னு சொல்லி அவனோட கோபத்தைத் தூண்டிவிட்டேன். அதனாலதான் இப்படி ஆச்சு,” என்று சொல்லி, தன் ஆடைக்குள் மறைத்து வைத்திருந்த தாலியை வெளியே எடுத்துக் காட்டினாள்.
நடந்த எல்லா விஷயத்தையும் அவர்களிடம் சொன்ன ராதா, “தவறு சந்தோஷ் மேல இல்லை. நான் செஞ்ச காரியத்தாலதான் அவன் எனக்குத் தெரியாம தாலி கட்டிட்டான்,” என்று மன்னிப்புக் கேட்டாள்.
துர்கா அறையில் இருந்து வெளியே வந்த ஷிவு, ராதா பேசியதை எல்லாம் கேட்டு அதிர்ந்துபோய், ராதாவின் அருகில் வந்து அவளுக்குத் தைரியம் சொன்னாள். தன் அக்கா கையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்ட ராதா, “என் அக்கா இருக்கும்போதே எனக்குக் கல்யாணம் முடிஞ்சு போச்சு. நீங்க எனக்கு என்ன தண்டனை கொடுத்தாலும் ஏத்துக்கிறேன். எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சுருங்க,” என்று மன்னிப்புக் கேட்டாள்.
தன்னால்தான் ராதா எல்லோர் முன்னாடியும் தலை குனிந்து நிற்பதை தாங்க முடியாத சந்தோஷ், “ராதா சும்மா செஞ்சிருந்தாலும், நானாவது பொறுமையா யோசிச்சுருக்கனும். அப்படி இல்லைனாலும், நேரா அவங்க அப்பாகிட்டப் பேசிருக்கணும். அதை விட்டுட்டு அவ சம்மதம் இல்லாம தாலி கட்டிட்டேன். தண்டனை கொடுக்கணும்னா தப்பு செஞ்ச எனக்குத்தான் கொடுக்கணும். ராதாவுக்கு இல்லை. எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சுருங்க,” என்று அனைவரிடமும் மன்னிப்புக் கேட்டான்.
இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுக்காமல் பேசுவதைப் பார்த்த துரை, அவர்கள் காதலைப் புரிந்துகொண்டார். சந்தோஷ்இடம் வந்து, “அப்புறம் ஏன் மாப்பிள்ளை, என் பொண்ணை மண்டபத்துல இருந்து வலுக்கட்டாயமா கூட்டிட்டுப் போனீங்க?” என்று கேட்டார்.
அவர் தன்னை “மாப்பிள்ளை” என்று அழைத்தது சந்தோஷ்இற்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுத்தது. முத்துவும், ராதாவும்கூட அதிர்ந்தனர். துரையிடம் சந்தோஷ், “அது ஒண்ணுமில்ல மாமா. நான் ராதா கழுத்துல திடீர்னு தாலி கட்டினதும், அவளுக்கு என்மேல கோபம். என்கூடப் பேசமாட்டேன்னு கோபமா இருக்கா. இங்க வச்சு பேச முடியாதுன்னு வெளியில பேசக் கூப்பிட்டேன். வர மாட்டேன்னு சொன்னதாலதான் வலுக்கட்டாயமா கூட்டிட்டுப் போனேன்,” என்றான்.
எதிரிகள் போலச் சண்டை போடுவார்கள் என்று நினைத்தவர்கள் எல்லாம், இருவரும் மாமா-மாப்பிள்ளை என்று பேசுவதைப் பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டனர். முத்து துரையிடம் வந்து, “நீ சமாதானம் ஆனது போதும் துரை. வேற ஊர்க்காரங்களா இருந்து நண்பர்கள் ஆனோம். இப்போ உன் பொண்ணும் என் பையனும் கல்யாணம் பண்ணி நம்மளைச் சம்பந்திங்க ஆக்கிட்டாங்க,” என்று சொல்லி அவரைக் கட்டிக் கொண்டார்.
இப்போது எல்லாப் பிரச்சனைகளும் தீர்ந்துவிட, ராதாவிடம் வந்த கமலா, “என் மருமகள் எவ்வளவு அழகா இருக்கா,” என்று சொல்லி அவளைக் கட்டிக் கொண்டார்.
“எல்லாம் சரியாகிடுச்சே! இனிமே நடக்க வேண்டியதைச் செய்யலாம்,” என்று சொன்ன வேங்கடாச்சலம். “கதிர்-கீர்த்திகா கல்யாணம் ஆன இன்னிக்கு நம்ம ராதாவுக்கும் கல்யாணம் நடந்திருக்கு. அதனால அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் செய்ய வேண்டிய சடங்குகளைச் செஞ்சுடலாமா?” என்று கேட்டார்.
அவர் சொல்வது சரிதான் என்று முத்துவும், துரையும் சம்மதம் சொன்னார்கள்.
“அப்போ நம்ம விக்கியை மட்டும் விட்டுடாதீங்க. அவன் எல்லார்கிட்டயும் சம்மதம் வாங்கின பிறகுதான் தன் மனைவி கூட வாழணும்னு இன்னி வரைக்கும் இருக்கான். அவனுக்கும் சேர்த்து இன்னைக்கே எல்லாச் சம்பிரதாயங்களையும் செஞ்சுடலாம்,” என்று விசாலாட்சி சொன்னார்.
வேங்கடாச்சலம் சொன்னதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த விக்கி, “நான் எங்க நீங்க சொன்ன மாதிரி இருந்தேன்! கல்யாணம் ஆன விஷயத்தைச் சொல்லிட்டு வீட்டுக்குப் போயி வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கலாம்னு நினைச்சேன். ஆனா நீங்க எங்களைக் கூப்பிட்டுப் பிரிச்சு வச்சுட்டீங்க,” என்று சொல்ல, அவன் சொன்னதைக் கேட்டு அனைவரும் சிரித்தனர்.
“சரிடா, எல்லாம் முறைப்படி நடக்கணுமில்லையா? அதனாலதான் அப்படிச் செய்தோம்,” என்ற வேங்கடாச்சலம். “ஆனா நீ இப்போ உன் அம்மா அப்பா யாருன்னு தெரியாத வரைக்கும் தான் எங்க பேச்சைக் கேட்டே. இப்போ உனக்குன்னு ஒரு குடும்பம் இருக்கு. நீ தனியாள் இல்லை. உன்னைப் பெத்தவங்க கிட்ட கேட்காம நாங்க எதுவும் முடிவு எடுக்கக் கூடாது,” என்று சொன்னார்.
“டேய் வேங்கடாச்சலம், நானும் என் பொண்ணும் தப்பு செஞ்சது உண்மைதான். அதுக்காக நான் மனப்பூர்வமா மன்னிப்புக் கேட்கிறேன். அதுக்காக என்னை வெளியாட்களை மாதிரிப் பேசாதடா,” என்று சொல்லி வேதாச்சலம் மன்னிப்புக் கேட்க…
அவரை கட்டிக் கொண்ட வேங்கடாச்சலம், “அப்போ என்ன, கதிர்-கீர்த்திகா, ராதா-சந்தோஷ் உடன் சேர்த்து நம்ம விக்கி-நிலானிக்கும் இன்னைக்கு எல்லாச் சம்பிரதாயங்களையும் செய்ய ஆரம்பிச்சிடலாமா?” என்று கேட்டார்.
அப்போது கீர்த்திகா, “மாமா, அப்போ நிலானியையும் ராதாவையும் இப்படியேவா சடங்குகள் செய்யணும்?” என்று கேட்டாள்.
“ஏன் கீர்த்திகா?” என்று வேங்கடாச்சலம் புரியாமல் கேட்டார். “அது வந்து மாமா, இந்த ரெண்டு ஜோடியையும் எங்களைப் மாதிரியே அலங்காரம் பண்ணி, அதுக்கப்புறம் எல்லாச் சடங்குகளும் செய்யலாம் மாமா,” என்று சொல்ல…
“சரிம்மா, நீ சொல்ற மாதிரியே செஞ்சுடலாம்,” என்று சொன்ன வேங்கடாச்சலம், “இரண்டு ஜோடியை அழைச்சுட்டுப் போயி தயார் பண்ணி கூட்டிட்டு வாங்க,” என்று சொன்னார்.
ராதாவையும், நிலானியையும் அழைத்துக் கொண்டு கீர்த்திகாவும் ஷிவுவும் செல்ல, சந்தோஷ்ஐயும், விக்கியையும் அழைத்துக் கொண்டு கதிர் சென்றான். அவர்களுடன் ஸ்ரீயும் சேர்ந்து கொண்டான்.
மூன்று ஜோடிகளும் தயாராகி வருவதற்குள், அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய சடங்குகளுக்குத் தேவையான அனைத்தையும் விசாலாட்சி, கனகா, சிவகாமி மூவரும் சேர்ந்து செய்தனர். செண்பகம் தான் தன் கணவர் இல்லாததால் செய்யக் கூடாது என்று விலகி நிற்கப் பார்த்தார். அதைப் புரிந்துகொண்ட மூவரும், “எல்லாத்துக்கும் மனசுதான் காரணம். நீ இப்படி காரணம் சொல்லி வேலை செய்யாமல் தப்பிக்கப் பார்க்கிறியா?” என்று கனகா செண்பகம்ஐக் கிண்டல் செய்ய…
“என் பசங்களுக்குச் செய்ய எனக்கு என்ன?” என்று சொன்ன செண்பகம், மூவருடனும் சேர்ந்து சடங்குகளுக்கான வேலைகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
துர்கா மயக்கம் போட்டதும் அவளை நர்ஸ்களுடன் அறைக்கு அனுப்பி வைத்த ஆதி. இந்த நேரத்தில் துர்காவைப் பார்க்க மண்டபத்தில் அவளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட அறைக்குச் சென்றான்.
துர்காவுக்கு சிகிச்சை அளித்து அவளைப் படுக்க வைத்திருந்தனர். ஆதி அறைக்குள் வந்ததும் அப்போதுதான் கண் விழித்த துர்கா அவனைப் பார்த்ததும், “ஆதி” என்று சொல்லி, அவனைக் நோக்கி கை நீட்டினாள்.
தன்னை அழைக்கும் துர்காவைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டே ஆதி அவளிடம் வர… அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்ட துர்கா, “ஆதி, என்னை விட்டு எங்கேயேயும் போயிடாதே ஆதி. எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு,” என்று சொல்லி, அவன் கையை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவனைத் தன் அருகில் இழுத்து நிறுத்திக் கொண்டாள்.
சங்கவி செய்த காரியத்தால் அவள் பயந்து போயிருக்கிறாள் என்று புரிந்துகொண்ட ஆதி. “நான் எங்கேயும் போகலை, சரியா?” என்று சொல்லி அவளைச் சமாதானம் செய்ய முயன்றான்.
“சரி,” என்று தலையை ஆட்டிய துர்காவிடம், “நாம ரெண்டு பேரும் இப்போ கீழே போகலாமா?” என்றான் ஆதி.
“ம்ஹூம், நான் வரல. எனக்குப் பயமா இருக்கு. நான் கீழே வந்தா அந்தப் பொண்ணு என்னை எதுவும் பண்ணிருவா,” என்று அவன் கையை மேலும் இறுக்கப் பிடித்துக் கொண்டு துர்கா கூற…
“நீ பயப்பட வேண்டாம். அந்தப் பொண்ணு இப்போ இங்கே இல்லை. இந்த மண்டபத்தை விட்டே போயிட்டா,” என்று ஆதி சொன்னான். “நிஜமா அந்தப் பொண்ணு கீழே இல்லையா?” என்று துர்கா கேட்டாள்.
“ஆமா, நிஜமா அந்தப் பொண்ணு இங்கே இல்லை,” என்று ஆதி சொன்னான். “எப்போ கீழே போகலாம்? அப்பா, அம்மா எல்லாம் என்னைப் பார்க்க மேல வரவே இல்லை,” என்று முகத்தைச் சோகமாக வைத்துக் கொண்டு துர்கா சொல்ல…
“சரி போகலாம்,” என்ற ஆதி. “அதுக்கு முன்னாடி நீ அழகா ரெடியாகிட்டு வா. நாம கீழே போகலாம். நாம் எல்லாரும் சேர்ந்து ஃபோட்டோ எடுத்துக்கலாம்,” என்றவன் நர்ஸ்கள்இடம் சொல்லி துர்காவைத் தயார் படுத்த, அவர்களிடம் துர்காவுக்காக வாங்கி வைத்திருந்த புடவையையும் நகைகளையும் கொடுத்தான். அவர்கள் துர்காவைத் தயார் செய்து வெளியே அழைத்து வந்தனர்.
நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு துர்காவைப் புடவையில் பார்த்த ஆதிக்குச் சந்தோஷமாக இருந்தது. துர்காவை அழைத்துக் கொண்டு கீழே வர… மூன்று ஜோடிகளும் தயாராகி வெளியே வந்தவர்கள் துர்காவைப் பார்த்து வியந்து போனார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் விட துர்காதான் மிகவும் அழகாக இருந்தாள்.
பின் மூன்று ஜோடிகளை மேடையில் அமர்த்தி, அவர்கள் கையில் மாலையைக் கொடுத்து ஒருவர் மாற்றி ஒருவருக்கு மாலை அணிவிக்கச் சொல்லிச் சம்பிரதாயங்களை ஐயர் தொடங்கி வைத்தார்.
மூவருக்கும் மற்றச் சடங்குகளை எல்லாம் முடித்துவிட்டு, விக்கி-நிலானியை சிவகாமி-வேதாச்சலம் தம்பதிகளும், ராதா-சந்தோஷ்ஐ முத்து-கமலா தம்பதிகளும் அனைவரிடமும் சொல்லிவிட்டு, நல்ல நேரம் பார்த்துத் தங்கள் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றனர்.
