EPISODE 2
யுகேந்திரனின் ஆவேசமான முத்தம் பூவிழியின் சுவாசத்தையே ஒட்டுமொத்தமாக முடக்கியிருந்தது. இருவருக்குமான முதல் முத்தமல்லவா. அவள் உடல் அவன் முத்தத்தில் உருகிக் குலைந்தது.
ஷவரின் குளிர்ந்த நீர்த்துளிகள் அவள் உடலின் மீது பட்டுத் தெறிக்க, அவள் உடல் லேசாக நடுங்குவதை யுகேந்திரன் தன் உடலோடு உணர்ந்தான்.
அவளது நடுக்கம் அவனுக்குள்ளிருந்த காமத்தையும், அதே சமயம் ஒருவித பாதுகாப்ப உணர்வையும் ஒரே நேரத்தில் தூண்டியது..
அடுத்த நொடி, யுகேந்திரன் தன் மடியில் கிடந்த பூவிழியை அப்படியே தன் கைகளால் அள்ளி அணைத்துக்கொண்டு, வீல் சேரிலிருந்து சட்டென்று எழுந்து நின்றான்!
வீல் சேரில் கிட்டத்தட்ட 2 வருடங்களாக இருந்தவன் இப்பொது எழுந்து நடந்தான் என்பது ஆச்சர்யமே.. அவனால் நடக்க முடியும் என்ற ரகசியம் யாருக்கும் தெரியாது.
அவன் மனைவியாக அவன் வீட்டிற்க்கு வந்த பூவிழிக்கும் அது தெரிந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. ஆனால், இப்போது அதை உணர்ந்து அதிர்ச்சியடையும் மனநிலையில் பூவிழி இல்லை.
ஏனெனில், அவள் புத்தியையும் சுயநினைவையும் அடியோடு மறக்கடிக்கும் அளவுக்கு அவன் இதழ்களின் தீண்டல் அவளைத் திணறடித்துக் கொண்டிருந்தது.
அவளது நனைந்த, ஒட்டின உடலைத் தன் மார்போடு இறுக்கிப் பிடித்தபடி, யுகேந்திரன் கம்பீரமான நடையோடு பாத்ரூமை விட்டு வெளியேறி பெட்ரூமை நோக்கி நடந்தான்.
பூவிழி கண்கள் மயக்கத்தில் சொருகியிருக்க, அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்து வளைவிலும், தாடையிலும் தன் ஆளுமையான முத்தங்களைப் பதித்துக் கொண்டே இருந்தன.
பெட்ரூமிற்கு வந்தவன், பூவிழியை மெத்தையில் பூப்போலக் கவனமாகப் படுக்க வைத்தான். அவள் ஆறு மாத கர்ப்பமாக இருப்பதை மனதில் கொண்டு, அவளுக்கு எந்தவித அசௌகரியமும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதில் மிக எச்சரிக்கையாக இருந்தான்.
அவள் மீது மெல்லச் சாய்ந்து, தன் உடலின் பாரம் முழுதும் அவள் மீது விழாதவாறு தன் இரு கைகளையும் மெத்தையில் ஊன்றி அவளைப் பார்த்தான்.
ஷவர் நீரால் நனைந்த அவளது கூந்தல் மெத்தையில் சிதறிக்கிடக்க, உடலெங்கும் சொட்டும் நீர்த்துளிகள் அவளது உடலின் அழகை மேலும் மெருகேற்றி இருந்தது. .பூவிழியின் கண்கள் வெட்கத்திலும் பயத்திலும் இறுக மூடியிருக்க, அவளது நெஞ்சுக் கூடு வேகமாக ஏறி இறங்கியது.
யுகேந்திரன் தன் முகத்தை அவளுக்கு அருகில் கொண்டு சென்று, அவள் காதோரம் லேசாக மூச்சுக்காற்றைப் படறவிட்டான். அந்தச் சூடான மூச்சு பட்டதுமே பூவிழி சிலிர்த்துப் போய் உடலைச் சுருக்கினாள்.
அதைக் கண்டு மெல்ல சிரித்தவன் “பயப்படாத பூவிழி…” என்று அவன் குரல் முதன்முறையாகக் காதலிலும் மோகத்திலும் குழைந்து, அவளது அடிநெஞ்சைத் தொடும் அளவுக்கு மென்மையாக வெளிவந்தது.
அவள் நெற்றியில் தன் உதடுகளை அழுத்தி நீண்ட முத்தமிட்டவன், மெல்லக் கீழே இறங்கி அவள் மூக்கு நுனியைக் கவ்விச் செல்லமாக உரசினான். அதற்க்கே அவள் மூக்கு நுனி சிவந்து போனது.
அவளோ இன்னமும் கண்களை திறக்காமல் படுத்திருக்க.. அவள் கன்னக் கவிகளையெல்லாம் தன் இதழ்களால் ஈரமாக்கினான். அவளது துடிக்கும் கீழ் உதட்டைத் தன் உதடுகளுக்குள் சிறைபிடித்து, நிதானமாக, அதே சமயம் அழுத்தமாகச் சுவைக்கத் தொடங்கினான்.
அவள் பயத்தைப் போக்கும் விதமாக மென்மையாகவும், அவனுள் இருந்த ஆசையை வெளிப்படுத்தும் விதமாக தீவிரமாகவும் அந்த முத்தம் நீடித்தது. பூவிலியையும் அறியாமல் அவள் இதழ்கள் தானாகப் பிரிந்து அவன் இதழால் கவிபாட வழிவிட்டாள்.
பூவிழி தன் அறியாமையையும் மீறி, அவனது தோள்களை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டாள்.அவள் உதடுகளிலிருந்து தன் உதட்டை உறிஞ்சிக்கொண்டே பிரித்தவன் இதழ்கள் அவள் தாடையைக் கடந்து, வளைந்து நெளிந்த அவள் கழுத்துக்குச் சென்றது.
அங்கே தன் முத்தங்களைப் பதித்தபடி, அவளது தோள்பட்டைகளில் தன் பற்களால் லேசாகக் கவ்வி இழுத்தான். பூவிழியின் நாவிலிருந்து “ஆஹ்… மாமா…” என்ற மெல்லிய முனகல் தன்னிச்சையாக வெளிப்பட்டது.
அந்த மாமா என்ற அழைப்பு அவனை ஒரு நிமிடம் நிறுத்தி இருந்தது. அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.
பூவிழி கண்கள் அறை மயக்கத்தில் அவனைப் பார்த்தன.. அவளைக் கிரக்கமாகப் பார்த்தவன் குனிந்து மீண்டும் அவள் ஆரஞ்சு சுளை இதழை தன் இதழ் இரண்டிலும் முத்தம் வைத்து கவ்வி இழுத்தான் . மெல்ல அதில் இருந்து கீழ் இறங்கினான்.
யுகேந்திரனின் இதழ்கள் மட்டும் இல்லை. அவன் கைகலும் சும்மா இருக்கவில்லை. பூவிழியின் மென்மையான மேடிட்ட இடுப்பு வளைவை மெதுவாக வருடியபடி மேலேறி, தாய்மையின் பூரிப்பில் திளைத்திருந்த அவள் கலசங்களை மிக மென்மையாகக் கரங்களால் ஏந்தினான்.
அவள் கர்ப்பமாக இருப்பதால் அவளுக்கு எந்த வலியும் வராத வண்ணம், அதி கவனத்தோடு அவள் ஒவ்வொரு அணுவிலும் தன் விரல்களால் கோலமிட்டான். அவனது தீண்டலின் வெப்பம் தாங்காமல் பூவிழி தன் தலையை இடமும் வலமுமாக அசைத்து, அவனது தலைமுடியைக் கோதித் தன் பக்கம் இழுத்தாள்..
அவன் விழிகளை படபடக்க பார்த்தவள் “ம்ஹும்.. மாமா.. ம்ஹும்..” என்றாள் தன் உணர்வுகளை சமாளிக்கத் தெரியாமல்.
“பொரு டி.. இன்னும் நான் ஸ்டார்ட் பண்ணவே இல்ல.. உன்னை நான் முழுசா எக்ஸ்ப்லோர் பண்ணனும்” என்று அவள் கையை விலக்கியவன் அவள் விழிகளோடு தன் விழிகளை கலக்கவிட்டவாறு தன் ஆள்காட்டி விரலை அவள் நெற்றியில் இருந்து வருடிக்கொண்டே கீழ் இறங்கினான்.
அவள் நெற்றி.. கன்னம்.. நாசி.. என்று வருடி அவள் இதழின் அழகை தன் விரல்களால் வரைந்து அவள் கீழ் இதழை தன் இரு விரல்களால் பிடித்து இழுத்தவன் குனிந்து அவள் இதழில் முத்தம் வைத்து மீண்டும் அவள் விழிகளை ஏறிட்டான்.
அவள் கன்னங்கள் அப்பட்டமாக சிவந்து யுகேந்திரனை நேராகப் பார்க்க முடியாமல் கண்களை இருக்க மூடிக்கொண்டாள்.
சிரித்துக்கொண்டே அவன் கைகளை கழுத்துக்கு கீழே கொண்டு வந்தவன். அவள் மலர் மொட்டுக்கள் இரண்டையும் தன் விரல்களால் தீண்டினான்.
பூவிழியின் உடல் அவன் வருடியதில் நடுங்கியது. அந்த ஏசி குளிர் ஒரு பக்கம் அவளை வாட்ட.. அவன் தந்த உணர்ச்சிகளில் அவள் உடலில் எழுந்த உணர்வுகள் மற்றொரு பக்கம் அவளை தகிக்கச் செய்தது
அவள் நடுங்குவது எதற்காக என்று புரியாதவன் அவள் ஈர மேனியில் இருந்த நீர்த்துளிகளை என் இதழ் கொண்டு பருகி தன் வேட்கைக்கு தாகம் தனிக்க முயன்றான்.
அவன் தாகம் அந்த நீர்த்துளிகளில் அதிகமானதே தவிற குறைந்த பாடில்லை. அவனது மூச்சுக் காற்றின் வெக்கை அவள் கழுத்தோரம் பட்டபோதே அவளது கட்டுப்பாடு மெல்ல நழுவத் தொடங்கியது. அவனது கண்கள் காட்டிய தீவிரத்தில், இனி தப்ப முடியாது என்பதை அவளது இதயத் துடிப்பு உணர்த்தியது.
யுகேந்திரனின் இதழ்கள் பூவிழியின் மேனியில் பதிந்த அந்த நொடி, அவளுக்குள் பூகம்பம் வெடித்தது போன்றதொரு அதிர்வு. தாயின் அமுதத்திற்காக ஏங்கும் தவிப்போடு அவனது உதடுகள் அவளது மெல்லிய மொட்டைக் கவ்வி, மெல்ல அழுத்தி, தன் நாவால் சுவைத்துப் பருகத் தொடங்கின. அவனது ஒவ்வொரு அழுத்தத்திலும், தீண்டலிலும் அவளது உடலின் ஒவ்வொரு நரம்பும் விறைத்துச் சிலிர்த்தது.
“ஹா!…” என்று தாங்க முடியாத அந்த சுகமான உணர்வை தாங்காமல் அவளது உதடுகளிலிருந்து மெல்லிய முனகல் காற்றில் கரைந்தது. அவள் கால்கள் தன்னிச்சையாகப் பின்னிப் பிணைந்து தவித்தன.
அவள் கைகள் யுகேந்திரனின் தலைமுடியைக் கொத்தாகப் பற்றி, அவனை இன்னும் தன்னை நோக்கி இழுத்து அழுத்திக் கொண்டன. அவனது இதழ்களின் சூடும், அவளது தேகத்தின் தவிப்பும் அந்த இடத்தையே தகிக்கும் வெப்பமாக மாற்றின. அவனது தீண்டலின் உச்சக்கட்ட தீவிரத்தில், அவள் தன் சுய நினைவை இழந்து, அவனது காதலின் பெருக்கில் முற்றிலும் மூழ்கிப் போனாள்..
அவள் இதழை எப்படி அவன் இதழ் ஆக்ரமித்ததோ அதை போல இப்பொது அவன் விரல்களோடு சேர்ந்து அவன் இதழும் ஆக்கிரமித்தது.
மோகம் சிந்தும் விழிகளோடு அவள் தடுமாற..,
அவள் உடல் அவனது விரல் ஸ்பரிசத்தில் சிலிர்த்து நின்றது!
தேன் கூட்டின் மீது தேன் சிந்துவது போல,
அவன் தன் அழுத்தமான இதழ்களால் அவள் மோகக் குன்றுகளை முற்றிலுமாக ஆக்கிரமித்தான்!
இத்தனை நாள் சுகம் என்றே அறிந்திராத நங்கைக்கு இன்று மொத்த சுகத்தையும் ஒன்றாக காட்டிகொண்டிருந்தான். அவளின் யுகேந்திரன்.
தேன் பருகப் பருக மோகம் மென்மேலும் அவனுள் கிளர்ந்தெழுந்தது.
“இளநீர் தாகம் தீர்க்கவா? இல்லை இதழில் ஊறும் தேனைப் பருகவா?”
என்ற ரீதியில் அவன் இதழ் என்ன செய்வது, எதை பருகுவது என்று தெரியாமல் தவித்தது.. அவன் உடல் தகித்தது..
மெல்லக் கீழே நகர்ந்தவன், அவளது மேடான ஆறு மாத வயிற்றின் மீது தன் உதடுகளைப் பதித்து, மிக நீண்ட, மென்மையான முத்தத்தை அளித்தான். தங்கள் வாரிசு வளரும் அந்த இடத்தில் அவன் கொடுத்த முத்தம் பூவிழியின் மனதையும் உடலையும் ஒரே நேரத்தில் உருகச் செய்தது.
அவளது கால்கள் முதல் கூந்தல் வரை தன் இதழ்களாலும் விரல்களாலும் தீண்டி, அவளைப் பூரணமாகத் தனதாக்கிக் கொள்ள அடுத்த கட்டத்திற்கு தயார் ஆனான் யுகேந்திரன்.
மேடிட்ட வயிற்றில் இருந்து கீழ் இறங்கியவன் அவள் உடலின் ஒவ்வொரு அணுவையும் ஆராய்ந்தான். தன் விழிகளால் முதலில் அழகை ரசித்தவன். பின் விரல்களால் வருடியவன்.. பின் இதழ்களால் ருசித்து.. இப்பொது அவள் இரண்டாம் இதழை முத்தம் வைத்தே மலர செய்தவன் அடுத்து அவளோடு ஒன்றாக தன்னை கலந்திருந்தான்.
அவள் மேல் முழுவதுமாகப் படறாமல் கைகளை அவளுக்கு இரண்டு பக்கமும் ஊன்றி மெல்ல மெல்ல அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே ஊடுருவ..
அவள் இருக்க மூடி இருந்த விழிகளில் இருந்து கண்ணீர் துளி சிந்தியது. மாமாஆ!!.. என்று அவள் வலியில் முனகி தன் கீழ் இதழை கவ்விக்கொள்ள..
அது எனக்கானது என்று அதற்க்குக் கூட அவளை விடாமல் குனிந்தவன் அவள் கனி இதழை தன் முரட்டு இதழ்களால் முற்றுகை இட்டு.. அவள் வலியை மட்டுப்பட வைத்த பின் அவளுள் மொத்தமாக தன்னைக் கலந்தான்.
அந்த அறையின் வெப்பத்தில் இருவரின் மூச்சும் உடலும் ஒன்றோடு ஒன்றாகக் கலந்து போக, உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தில் அவன் தோள்களை இருக்க பற்றிக்கொண்டாள் பூவிழி.. அவள் நகக் கண்கள் அவன் தோளிலும், முதுகிலும் தன் அச்சாரத்தைப் பதிக்க..
அவள் கால்கள் இரண்டிற்கும் இடையிலும் தன்னை மெல்ல பொறுத்திகொண்டவன்.
அவன் அச்சாரத்தை அவள் மேனி முழுவதும் பதித்திருந்தான். மெல்ல கடல் அலை ஆர்ப்பரிப்பது போல அவள் மேனியில் அவன் மேனி கரை தொட்ட அலைகளாய் முன்னும் பின்னும் ஆர்ப்பரித்தது..
அவள் மேனியோடு அவன் மேனி உரசும்போதெல்லாம் இருவரும் புதுவிதமான ஒரு உலகத்தை ஒன்றாக தரிசித்தனர்.
தீரா தாகத்தை மேலும் தீண்டும் அந்த சொர்க்க பூமியில் தன்னைப் புதைத்துக் கொண்டவன் அதில் இருந்து மீள முடியாமல் தவித்தான்
தேனோடு பால் தரும் செவ்விலநீர்களை ஓரிரு வாழைகள் தாங்கி இருக்க.. அந்த வாழைகளின் இடையே இடையை மஞ்சத்தில் அடக்க முற்றிலுமாக காளை அவன் முற்றுகையிட்டான்.
அந்த இரவு இப்படியே நீளாதா என்ற ரீதியில் அங்கே ஒரு சங்கமம் அரங்கேறியது.
திருமணம் ஆன ஓர் ஆண்டில் இருவருக்குமான முதல் கூடல் இருவருமே எதிர்பார்க்காமல் அழகாக அரங்கேறியது. காலையில் கண்விழிக்கையில் பூவிழியின் நிலை என்னவோ யாருக்குத் தெரியும்.
பார்க்கலாம்…
இந்த கதைக்கு நீங்க கொடுக்கும் ஆதரவை பொறுத்து தான் தினம் 1 எபிசொட் போஸ்ட் பண்ணலாமா? இல்ல.. சனி, ஞாயிறு மட்டும் போஸ்ட் பண்ணலாமான்னு முடிவு பண்னுவேன்.
உங்க ஆதரவை கமெண்ட்ல சொல்லணும்
